Twój wybór
Robert Kiyosaki napisał kiedyś taką sentencję:
Jeśli chodzi o inwestowanie, życie ludzi, którzy wybierają trudną drogę jest łatwe. Natomiast życie tych, którzy chcą kroczyć drogą łatwą, zwykle jest trudne.
Kiyosaki jest ode mnie dużo starszy. Od kilku już lat mimowolnie doceniam sens, który zawarł w tych 2 prostych zdaniach. Po 44 latach życia mam spore doświadczenie. I nie – nie każdy rówieśnik może pochwalić się takim doświadczeniem, czy mądrością, niestety. Doświadczenia nabywa się nie z wiekiem, lecz z praktyką życiową, działając na różnych frontach i łącząc różne końce ze sobą. I niestety, nie każdy to potrafi. Co do mądrości jest bardzo podobnie, co nie znaczy, że ja jestem super mądrym człowiekiem i pozjadałem wszystkie rozumy świata!
Kwestia wyborów
Nie, nie chodzi o wybory parlamentarne :))) Chodzi o te bardziej istotne dla Ciebie – czyli o Twoje wybory. To, jak masz żyć, czy co jeść, czy jak się zachować w określonych sytuacjach, lub co robić gdy …
Dlatego też z pełną premedytacją rozszerzam sentencję R.Kiyosaki, skracając ją:
Życie ludzi, którzy wybierają trudną drogę jest łatwe. Natomiast życie tych, którzy chcą kroczyć drogą łatwą, zwykle jest trudne.
Przez lata patrzyłem, jak rodzic, chcąc pomóc dziecku, spłaca jego długi, które z rokiem na rok powstawały znowu większe i większe.
Już w 1928 roku Napoleon Hill mawiał:
Jedyną trwałą przysługę, jaką rodzic może wyświadczyć dziecku jest pomóc mu, aby mogło pomagać sobie samemu.
Do tej pory, wg mnie, nic, ale to kompletnie NIC nie zmieniło się w tej materii.
Historia pewnego wynajmu
Dodam, że to prawdziwa historia. Być może wiesz, lub nie, że zajmuję się zarządzaniem mieszkaniami na wynajem (firma od 2015 r.: EZHome.pl – sobie sprawdź). Kilka tygodni temu wynająłem mieszkanie pewnej parce. Z ogłoszenia w necie dzwoniło dość sporo osób. W sumie mieszkanie fajne – tzn. b.ładne, w dobrej lokalizacji, z wysokością opłat do przyjęcia. Pokazałem ten lokal 2 zainteresowanym. Niestety nie przeszli oni mojej akceptacji, i pomimo, iż chcieli nająć tę nieruchomość, to im odmówiłem. Kolejno zadzwonił telefon. Po drugiej stronie był kobiecy, miły i ciepły głos. Mówiła, że są parą i szukają mniejszego mieszkanka. OK – umówiłem się na pokazywanie lokalu. Przyszła dziewczyna z chłopakiem. Po krótkiej rozmowie zdecydowałem się właśnie im wynająć nieruchomość.
Jakież było moje zaskoczenie, gdy podczas podpisywania umowy najmu, wyszło że dziewczyna ma … 18 lat. Umowa została podpisana, para zamieszkała w przedmiotowej nieruchomości.
Dziś byłem tam ponownie, ponieważ lokatorzy chcieli dostęp do stałego internetu. A że był problem z przewodami, to spotkaliśmy się tam wspólnie z serwisantem operatora internetowego. I gdy Pan operator grzebał coś tam w szachcie, miałem czas na bliższe poznanie lokatorki.
Powiedziałem jej, że jest najmłodszą osobą, której kiedykolwiek wynająłem jakiekolwiek mieszkanie. Wręcz byłem i jestem nadal zaskoczony tym, iż tak młoda osoba zachowuje się tak … odpowiedzialnie. Przyznała, że to jej pierwsza umowa, jaką podpisała. No, nie licząc tych o pracę. A właśnie: pracuje od 16-go roku życia. W danej chwili uczy się w liceum plastycznym. Tak – uczy się i pracuje jednocześnie.
Zapytałem, dlaczego poszła do pracy w tak młodym wieku? Odpowiedziała krótko: potrzebowałam tablet do rysunków, który kosztował 2 tys zł. Więc poszła, aby sobie na niego zarobić. Hmmmm, czy ty też może znasz takich rodziców, którzy dali by kasę dziecku, aby kupiło sobie taki tablet? A może sam/sama jesteś jednym z nich, co?
Na pytanie, czy rodzicom podoba się to, że mieszka gdzieś poza rodzinnym domem, i do tego z chłopakiem, odparła szczerze, że mama nie do końca to zaakceptowała, ale ojciec tak – pogodził się z tym. Zresztą okazało się, że ma 2 młodsze siostry, z których ta ostatnia ma dopiero 3 lata i … w rodzinnym mieszkaniu w bloku warunki do nauki, czy przyjmowania chłopaka raczej nie istnieją, dlatego zdecydowała się na najem.
Podążaj swoją drogą
Na tym krótkim przykładzie, z życia wziętym, chciałem pokazać Tobie, że wybór „nieznanego”, będzie o wiele lepszy, niż kroczenie udeptaną ścieżką, przez którą dodatkowo często przenoszą rodzice. Właśnie ta dziewczyna, w wieku 18 lat, podpisała swoją pierwszą umowę najmu, po raz pierwszy wiążąc się jej warunkami. Dziś mi wyznała, że ona lubi sama sobie ugotować, czy sama sobie posprzątać. W zasadzie to mimo słów powiedziała, że … lubi być samodzielna. Eeechhhh, abym na swojej drodze spotykał samych takich ludzi 🙂 W każdym razie bardzo mi zaimponowała. Czym? Pragnieniem niezależności. W zasadzie, to mogłaby do późnej dwudziestki mieszkać z rodziną, darmowo korzystać z posiłków, czy kosztów mieszkania pokrywanych przez pracujących rodziców, a to, co zarobi, przepić gdzieś w pub’ie na imprezach z koleżankami. Ale Ona wybrała inną drogę; swoją drogę, która wg mnie wcale do łatwych nie należy. Ale wg mnie, ta osoba o wiele łatwiej poradzi sobie w życiu, niż niejeden wychuchany dzieciak.
Zostaw odpowiedź